Karadað’ýn DAÐ Gibi Sorunlarý

Karadað bir hazinedir. Hazineye sahip olmak lazým. Karadað’a sahip olacak yetkili ve sorumlular lazým…

07 Eylül 2016 11:37

Karadað Karamanýmýzýn en büyük zenginliðidir. Tarihi yapýsý ve doðal güzellikleri ile her karýþý bir maden gibidir.

Ancak bu maden bu güne kadar iþlenmemiþtir. Üstelik talan edilerek deðerler yok pahasýna indirgenmiþ, her geçen gün de bu deðerler yok olmaktadýr.

Karadað’ýn Bin Bir Kilise olarak adlandýrýlmasýna sebep olan Kiliselerden en karakteristik olan 1 Nolu kilise Madenþehri köyünün örenleri arasýnda kaybolmuþ ve yok olmak üzeredir. Yüzlerce yýllýk doða koþullarýna ve insanlarýn yýkýmlarýna direnen kilisenin bazý duvarlarý tek taþ üzerinde durmaktadýr. Bir taþý yerinden oynatsanýz 2 Bin yýl dayanmýþ doku bir anda yok olacak durumdadýr.

Göz önünde olmayanlarý varýn siz düþünün.

Çocukluðumuzun ve gençliðimizin Kaf Daðý olan Karadað’ýn gerçek bir sahibi yoktur. Belki Orman Md. ve Turizm Md. çalýþanlarý iyi niyetlerle çýrpýnýyorlar ama sonuç maalesef yine de çok kötü.

Karadað’ýn karakteristik simgelerinden Yýlký Atlarý ve Yaban Koyunlarýndan öte endemik bitki yapýsý da tehlike altýnda. Yaban hayata uyum saðlamýþ bu hayvanlarýn o yaban olan ortamlarýný, her gün bölgeye akýn eden bilinçsiz ziyaretçiler yok etmekte.

Türk insanýnýn sapkýnlýða dönüþen piknik maceralarý bölgede ateþ yakýlmadýk yer býrakmýyor. Her adým plastik ve pet yýðýnlarý ile dolu. Çocuðunun bezini poþetleyip atmaktan utanmayan utanmaz insanlarýn çöplüðü halinde. Her saniye atýþ poligonunu andýran silah atýþlarý yapýlýyor. Arabalar ralli yarýþçýlarýna taþ çýkartan manevralarla daðý inletiyor.

Daha vahimi ve insanlýk dýþý olay ise atlarýn su ihtiyaçlarý. Yazýn kavurucu sýcaklarýnda susayan ve takatsiz kalan sürüler damla damla akan daðýn tek pýnarýndan su içmeye geldiklerinde, her biri büyük yönetmen edalarýnda insanlar çeþmeye hücum ederek, fotoðraf çekme sevdalarý ile atlarý ürkütmekteler. Masum hayvanlar çareyi kaçmakta bulup, insanlarýn þerrine susuzluðu tercih etmekteler. Bir fotoðraf sevdasýna susuz býraktýðýmýz mübarek hayvanlarýn çilesinden sadistçe bir zevk alanlar doðal hayatý da katlediyor.

Yine büyük reklamlarla boy boy poz vererek ve kariyerimize puan eklemek için yaygara kopardýðýmýz meþhur sulama havuzu ve önündeki yalaklar bomboþ. Susuzluktan kývranarak yalak baþýna gelen sürüler yýkkýn bir biçimde boþ yalaklarýn dibine kadar yoklayýp geri dönmekteler.

En boþ iþlere 3-5 görevli verip bomboþ oturtan Devlet böyle bir hazineyi baþý boþ, vicdansýzlarýn insafýna terk etmiþ durumda.

Deðle öreninde yapýlan ve bizleri heyecanlandýran kazýlarýn sonuçlarý mükemmelliði ile ortada dururken, sahipsizliði de yürekleri burkuyor. Her gelenin bir taþ yýktýðý örenlerde, Kiliselerdeki dayanma süresi bu güne kadarki dirençlerinin binde biri. Yani birkaç yýl içinde taþ üstünde taþ kalmayacak gibi.

Gedik Ahmet’ten daha hýzlý yýkýmlar gerçekleþtiriyoruz.

Bir zamanlar Karadað eteklerindeki onlarca köyün tamamýný inþa eden taþlarýn bölgedeki kiliselerden çekildiðini düþünürsek, o günden beri bilinçlenme konusunda bir adým iler gitmediðimiz ortada.

Radar Yolu güzergahýnda tabiatýn en zor þartlarýna raðmen bir boru döþeme çalýþmasý gözleniyor ama ne olduðu konusunda pek bir emareye rastlanmýyor. Eðer bu çalýþmalar Karadað zirvesine su götürme çalýþmalarý ise yapanlarý alkýþlamak gerek. Ama böylesi sessiz sedasýz, gece urdusu tarzýnda bir çalýþmayý da biraz manidar bulduðumuzu söylemekten de geri durmayacaðýz!

Yanýlmayý ve bu konudaki önsezilerimizden mahcup olmayý çok isteriz. Çünkü Karadað’ýn sahipsizliðinden sonraki en önemli konu susuzluktur.

Yýllardýr çok geniþ bir alana hizmet veren Verici Kule sularýný zor þartlarda taþýr. Daha sonra inþa edilen Radar Ýstasyonu yine öyle. Yeni kurulan Meteoroloji Ýstasyonu ile su ihtiyacý artmýþtýr. Bunlara Karadað’ýn süsleri yaban hayvanlarýný da katarsak su Karadað için hayattýr.

 Bir garabet de yerleþim ve yapýlaþmada. Madenþehri Köyünü ve Deðle Köyünü sit alanlarýndan taþýma kavgasý verenler, onlara taþ üstüne taþ koydurmayanlar, daðýn herhangi bir yerine besi ahýrý, barýnak, villa yapýmýna seyirci kalmaktadýr. Uluçukur parsellenmiþ bir yerleþim alanýna dönüþmüþtür. Babadað etekleri açýk hava hayvancýlýðý için bir üst haline dönüþtürülmüþ iþgal edilmiþtir. Kýzýldað yaðmalanmaktadýr. Yüzlerce görevlinin, sorumlunun gözleri önünde olanlara müdahale eden yoktur. Bu gidiþle birkaç yýl içinde Karadað bir þehir nüfusundaki insan tarafýndan iþgal edilecek ve yaban hayatý, doðal sit alaný, milli park kavramlarýndan öte milli rezalet oluþacaktýr.

Ahmet Duran isimli deðerli bir Müdürün yaptýðý çalýþmalar, gösterdiði özen ve liyakat bugün geri dönüþlü bir yok olmaya gitmektedir.

Kaf Daðý can çekiþmektedir. Karamanýn turizm ve tanýtýmý için boyalý salonlarda, dijital kameralara karþý söylemlerini teyit için arada bir o bölgeyi (tebdili kýyafet) teftiþ etmeli ve bir süre oyalanmalýdýr. Maiyetinde, kendisine methiye düzecek ve sicil puanlarýný arttýrma gayretinde heyetlerle, sadece kendilerine gösterilen yerleri görmek adýna, adeti adiyeden bir ziyaret yapacaksa hiç zahmet etmesin. Kendisine söylenenler ve gördükleri sayesinde Karadað’ýn katline katkýda bulunmaktan baþka bir iþe yaramaz bu ziyaret.

Bire bir oradaki çobaný dinlemek lazým, Deðlenin muhtarýný dinlemek lazým, 70 yaþýndaki dedeyi dinlemek lazým, susuzluktan kývranan ve bitap düþmüþ atlarý izlemek lazým, Karadað’a pikniðe gidiyoruz diyerek Karadað’ý katledenleri izlemek lazým, her gece kaçak kazýlan bölgelerin yerlerine göz atmak lazým, her gün bir ya da bir kaçý eksilen, bir zamanlar bir kilisenin duvarýný süsleyen taþlarýn sayýlarýný not etmek lazým, endemik bitkilerin masum ve gariban turistçikler tarafýndan çaktýrmadan aþýrýldýðýna þahit olmak lazým, yýlký atlarýnýn salam sosis ve sucuða dönüþtüðünü kavramak lazým.

Karadað bir hazinedir. Hazineye sahip olmak lazým.

Karadað’a sahip olacak yetkili ve sorumlular lazým…