UYANIÞ'ýn Yarým Asrý...

Görmemiz beþeri þartlar nedeni ile imkânsýz olan 100. Yaþ gününün de kýsmet olmasý dileklerimizle; TEBRÝKLER UYANIÞ…

10 Aðustos 2018 04:06

Uyanýþýn Yarým Asrý…

Bazý kelimeler, insan hayatýnda belki de kendi ismi kadar deðerlidir. Bizim için de öyle kelimeler vardýr. Bunlarýn baþýnda da UYANIÞ gelir…

Hayatý yeni tanýyorduk. Ev/Okul döngüsünden sonra yaz aylarý köy iþi çýkýyordu.

Derken bir yakýnýmýz vasýtasý ile GAZETE isimli o sihirli kâðýt ile tanýþtýk.

O bir kâðýt deðil aslýnda baþlý baþýna büyük bir deðerdi. Çok seçkin ve aydýn insanlar el ele vermiþ, bir þeyler üretme çabasýnda idiler. Topluma katký için Uyanýþ ismi ile bir gazete çýkarýlmaya baþlanmýþtý.

Ýçeriðinden önce baskýsý hafýzalarýmýzdadýr. 4 sayfa ve ebadý küçük bile olsa baskýyý yapan makine ebadý ancak bir sayfaya yetecek kadardý. Dolayýsý ile bir sayfa basýlýyor sonra ikinci bir sayfa ve kâðýtlar katlanýp, ters çevrilerek ayný iþlem 2 sefer daha tekrar ediliyordu. Tabi bu arada kuruma süresini de beklemek gerekiyordu.

Bilgisayarýn adý dahi yoktu. Ofset lüks ve pahalý bir teknikti. Rotatif gibi makinler ise hayal… Kazanlý tabir edilen ve kâðýdýn tek tek verildiði bir baský sistemi idi.

Her bir harf hurufat denilen kurþundan, kumpas denilen tutaçlara satýrlar halinde diziliyor, kale tabir edilen bir zeminde sayfa oluþturuluyor, tashihi için tek baský yapýlýp, yanlýþlýklar cýmbýzla düzeltiliyor ve kazanlý tabir edilen ilkel makineye kalýp atýlýp, her sayfa tek tek basýlýyordu.

Bu arada bedenimizin pek çok yeri de mürekkebe bulanýyordu. En çok da dilimiz. Yani az mürekkep yalamadýk hani…

Ama o zahmetli iþin sonunda her satýrý okunan, baskýsý merakla beklenen, daðýtýmý þehirde olay olan bir deðer ortaya çýkýyordu.

Her sayýda birkaç makale gündemi belirliyor, Ýbrahim Ünal (Gasabalý Ýbraam) Abimizin nükteli dörtlükleri ve sözleri hayranlarýnca bekleniyordu. Günümüz Arb. Avukatlarýndan Ömer Karayumak ateþli makaleler ve tarihi yazýlar döktürüyordu.

Fotoðraf çok zordu. Siyah beyaz çekimler banyo ve tab iþleminden sonra Konya’ya gönderiliyor, oradan gelen kliþeler kullanýlýyordu. Bu da birkaç günü alýyordu. Elbette kiþilere ait fotoðraf kliþeleri acil haberlerde tekrar kullanýlýyor ve kullanmaktan dolayý aþýnýyordu.  

Cennetmekân ilkokul öðretmenimin ve sonrasýnda Türkçe ve Edebiyat öðretmenlerimin sayesinde çok kitap okuyan ve güzel kompozisyon yazan bir öðrenci idim. Eh mürekkep de yalayýnca kalemi almak þart olmuþtu. Kalemi diyoruz, zira ilk zamanlar yazýlarýmýzý yazacak bir daktilomuz bile yoktu.

Ýlk makalemizi büyüklerimize ilettiðimizde inanmakta güçlük çekmiþler, okuyucunun da ayný duyguya kapýlacaðýndan bahsetmiþler ve yaþ küçüklüðümü de dikkate alarak müstear (takma) isim kullanmamýzý önermiþlerdi. Biz de S.U. harfleri ile bastýk imzayý ve yazar olduk.

Ýþ yoðunluðu vesaire sebeplerle o güzel kadroda eksilmeler olunca haber temini konusunda da iþ baþa düþtü ve gazeteci oluverdik. Bir dönem de TRT ve Tercüman Muhabirlerini saymazsak yerelde tek gazeteci olarak epey de sefasýný sürdük.

Gazetecilik bize gerçekleri gösterdi. Türkiye’nin, Karaman’ýn ve Dünya’nýn. Yine gazetecilik bize bilmenin þart olduðunu öðretti. Bilmeden haber yapmak zordu. Gazetecilik bize insaný ve memleketi sevmeyi de öðretti. Ama gazetecilik sayesinde soyguncuyu, vurguncuyu, talancýyý da iyi tanýdýk. Sýr tutmanýn altýn kural olduðunu ilk günden fark ettiðimizden insanlar size bilgiyi akýtmakta yarýþýyorlardý.

Bir gün kendimizi Uyanýþ Gazetesinde Yazý Ýþleri Müdürü olarak buluverdik. Genç yaþta müdür olmuþtuk. Ama ne fayda tek bir personeli olmayan bir müdür.

Bu müdürlük aslýnda çileli idi. Haber temini için her gün arþýnladýðýmýz adliye koridorlarýna sanýk olarak çýkmak da vardý iþin içinde. Hem de þimdilerde abi/kardeþ kadar yakýn dost olduðumuz bir kiþinin þikayeti ile.

O günlerin tüm bürokratý, seçilmiþi, siyasisi, esnafý tüccarý ile tanýþma kaynaþma fýrsatý o gencecik yaþta bir büyük þans idi. Mesleðimizi seviyor iyi de yapýyorduk ama bir þeyler eksik kalýyordu. O da eðitim. 2 fakülteyi iki yýlda deðiþtirmek pahasýna dünyada sayýlý yeri olan, bugünkü adý, Ankara Ýletiþim olan Basýn Yayýný çok yüksek puanla da olsa kazanmayý baþarmýþtýk.

Türkiye’nin çok üst düzeyde hocalarýndan dersler almak kýsmet oldu. Donanýmlý bir gazeteci olarak tekrar Karamana döndüðümüzde aðýr basan ekmek kavgasý, ünü bol unu yok olan gazetecilik yerine esnaflýða adým atmamýza vesile olsa da gazetecilikten hiç mi hiç kopamadýk.

Çeþitli gazetelerde yazýlar yazmanýn yaný sýra Ferman ve Meydan adýnda gazeteleri Karaman Hayat isimli dergiyi Karamana kazandýrdýk. 4 Tv ve radyonun olduðu muhteþem günlerde de GSRT Radyo ve Televizyonunda bu þehre hizmet imkâný bulduk.

Hep ilklere imza attýk. Dünya Radyosu, Yunus Emre Tv, GSRT, Renk Radyo Tv gibi dönemin ilklerinde katkýlarýmýz oldu. Unuttuklarýmýz bile…

Tüm bunlar Uyanýþýn uyandýrmasý ile gerçekleþti.

Daha sonra Uyanýþ Gazetesi Karaman’da Uyanýþ ismini alarak daha da güzelleþti ve Dostum, Kardeþim Ahmet Küçükcicibýyýk’ýn sahipliðine geçti.

Ahmet kýzacak belki ama yürütemeyeceðinden ve gazetenin kapanacaðýndan korkmuþtuk. Sað olsun Ahmet her türlü güçlüðü yendi, sabretti, çilelere, engellemelere, çelme takmalara, saldýrý ve þikâyetlere karþý kahramanca mücadele etti.

Bu gün o mevkute (yazýlý basýn organý) büyük bir zafer kazanmýþtýr. 50 yýlý geride býrakmýþtýr. Hala Karamanýn en güçlü yayýn organýdýr. Hala disiplini ve ciddi duruþu vardýr. Hala güçlüdür.

Evladým Muradýmýn da 2 ay kalan askerliðinden önce, Larende.com da ve Anadolu Ajansýnda edindiði deneyimlerini Ahmet Amcasý ile Uyanýþta deðerlendirmesi bize ayrý bir mutluluk vermiþtir.

Güçlü bir yazar kadrosu içinde özellikle Sayýn Dostum Osman Nuri Koçak’ý ve Sönmeyen Çoban ateþi ile de Kardeþim Sayýn Yasemin Gön Küçükicibýyýk’ý yad edip tebrik etmek isteriz.

Makale hacmini aþýp 900 kelimeye dayanan, bir anlamda aný yazýsýna dönüþen bu satýrlarýmýzý, Baþta Ahmet Küçükcicibýyýk olmak üzere, onu göklere çýkaran evlatlarýný ve tüm Uyanýþ çalýþanlarýný ayrý ayrý tebrik eder, yarým asrý aþan yaþ günlerini kutlarýz.

Bu güne kadar UYANIÞ Gazetesine her ne þekilde olursa olsun katkýda bulunanlara da minnet ve þükranlarýmýzý sunar, ebediyete intikal edenleri de rahmetle yad ederiz.

Görmemiz beþeri þartlar nedeni ile imkânsýz olan 100. Yaþ gününün de kýsmet olmasý dileklerimizle;
TEBRÝKLER UYANIÞ…

Hasan ÖZÜNAL
Gazeteci - Yazar