Hocalarýmýz; Normal Þeyler mi Yapýyoruz?

Bir ülkenin yöneticisi kim olursa olsun, hangi yönetim biçimi ile yönetilirse yönetilsin, o ülkenin insanlarýnýn birbirlerini öldürmesi için Müslüman olmasý yetiyor. Ýnsanlar birbirlerini katlediyor. Sonra birileri geliyor ve kalanlara tecavüz ediyor, iþkence ediyor ve kalanlarý da onlar öldürüyor.

30 Ocak 2014 00:00

Dinimizin emir ve yasaklarý konusunda yetersiz kaldýðýmýz zamanlar olur. Bu konuda bir fikir arayýþý içine gireriz.

Tek kitabýmýz cevapsýz hiç bir soru býrakmayacak bir biçimde bizlere lütfedilmiþtir. Ancak bilgilerimiz oradaki cevaplarý bulmakta yetersiz kalabilir.

Bu konuda sayýsýz kaynak kitaplar vardýr. Bu kitaplarda yazanlarý bizlere daha iyi de anlatabilecek Hocalarýmýz...

Þu günler bazý sorularýn kafalarýmýzý kurcalamasý, huzurumuzu kaçýrmasý gerekiyor gibi.

Bu Hocalarýmýza bu sorularý sýk sýk sorsak mý?

Sabah baðýmsýz bir ülkenin topraklarýnda gözlerimizi açýyoruz. Bu baðýmsýzlýðýmýzýn en güzel niþanesi al yýldýzlý Bayraðýmýz göklerde dalgalanýyor. Gölgesi bize huzur ve güven veriyor.

Tan yeri aðardýktan sonra yatsý vaktine kadar minarelerimiz o güzel çaðrý ile yankýlanýyor. Camilerimiz kapýlarýný ibadetini yapmak isteyenlere sonuna kadar açýyor.

Ýþ yerlerimizde malýmýz, bu vatan topraklarýnda canýmýz güvencede. Devletin kolluk kuvvetleri iþinin baþýnda.

Her türlü saðlýk sorunumuz en kolay ve güzel yaklaþýmlarla çözülüyor. En önemli saðlýk þikayetlerine çözüm olacak teknolojiler var. Kafasý aðrýyan 112 ye “hadi gel” diyor.

Çocuklarýmýz cývýl cývýl okul yollarýna düþüyor. Koltuklarýnda odun, poþetlerde kömür götürdükleri dönemleri hatýrlamýyorlar bile.

Kapý önlerinde neredeyse her evde bir, belki de 2 binek aracýmýz var.

Ticaret yapalým, esnaflýk yapalým, iþçi ya da memur olalým, geçim saðlayacak gelirlerimiz var. Bir süre çalýþtýktan sonra da, azlýðýndan þikayet de etsek, geçinecek emekli maaþýna kavuþup hayatýmýzý garantiye alýyoruz.

Dünyanýn en bitek arazilerine sahip bu coðrafyada üretiyor ve yiyoruz.

Bundan iyi si can saðlýðý mý?

Dahasý; yaz aylarýnda sahillere, hatta dünyanýn muhtelif yerlerine tatillere gider olduk. Ýçmeler, kaplýcalar artýk isim deðiþtirip daha modern adlarla anýlýp, 5 yýldýzlý otel konforu sunuyor ve biz istifade ediyoruz.

Çevremizde belki her yýl, ya da sýk sýk umreye gidenimiz var. Hac ibadetimiz için þartlar uygun olsa neredeyse herkes bu ibadetini yapacak. Hatta bazýlarý fýrsat bulsa her yýl yapacak.

Sadece karýn doyurmanýn ötesinde tadýlmamýþ lezzetleri arar olduk. Televizyonlarýmýz envai çeþit yemek tariflerini verir oldu. Bir lokantada yediðimiz yemeðin parasý ile Afrika'da bir köy doyacak halde tüketiyoruz.

Çöpe attýðýmýz ekmek ve yemeklerin artanlarý bir küçük ülkeyi doyuracak kadar çok.

Bir önceki gün giydiðimiz kýyafetle sokaða çýkmak artýk utanç sayýlýr hale geldi. Eskiyen deðil modasý geçen ya da bir kaç sefer giyip de zevkimizi aldýðýmýz giysileri çöpe atar hale geldik. 

Bunlar çok güzel de soru ne?

Ýþte orasý biraz düþündürücü.

Burnumuzun dibinde birileri, mezhep çatýþmasý, iç kargaþa vs. adý ne olursa olsun birilerini katlediyor. Her gün yüzlerce kiþi ölüyor. Üstelik bu coðrafyada bu olay ülke ve yer deðiþse de yýllardýr aralýksýz devam ediyor.

Birileri bu kargaþalardan kaçýp sýðýndýklarý kamplarda, açlýk, susuzluk ve soðuktan ölüyor. Çocuklar iþkence görüyor, öldürülüyor, maruz kaldýklarý vahþet tüyler ürpertici.

Uzak diyarlar da olsa Orta Asya'dan, Uzak Asya’dan, Afrika’dan sýrf bir dine mensup olduklarý için insanlar hiç bir kelime ile ifade edilemeyecek tarzda zulümler yaþýyor ve yok ediliyor.

Bir ülkenin yöneticisi kim olursa olsun, hangi yönetim biçimi ile yönetilirse yönetilsin, o ülkenin insanlarýnýn birbirlerini öldürmesi için Müslüman olmasý yetiyor. Ýnsanlar birbirlerini katlediyor. Sonra birileri geliyor ve kalanlara tecavüz ediyor, iþkence ediyor ve kalanlarý da onlar öldürüyor.

“Bir insaný öldürmek tüm insanlýðý öldürmek gibidir” düstürunu içeren bir Yüce Dinin mensuplarý vahþet uyguluyor. Sonra da birilerinin boyunduruðuna girince aklý baþýna geliyor ama iþ iþten geçiyor.

Ülkemiz gibi çok nadir olarak bu olaylarýn kýsmen dýþýnda kalmýþ ülkelerde de fitne , fesat iftiralar, siyasi kavgalarda ahlaki olmayan metotlar hüküm sürüyor. Faili meçhul olaylar o ülkenin evlatlarýný yok ediyor. Birileri daðlarda ölüm kusuyor.

Sayýn hocalarýmýz: nedir bu olanlar?

Bizler tüm bu olanlarý görmeyip, kulaklarýmýzý saðýr, gözlerimiz kör, akýllarýmýzý buz edip, elimizde bulunup kullandýðýmýz nimetlere þükrü bile unutup güler yüzlerle yaþamaya devam mý etmeliyiz.

Çocuklar açlýktan ölürken, dünyanýn en güzel ibadeti de olsa her yýl umre yapýp, Hacý Abi, Hacý Amca olmak için antenlerimizi mi kapatmalýyýz.

Namazlarýn arkasýndan hala bu darlýktakilere yardým ve inayet dilemeyi unutup, damadýmýza kat, oðlumuza yat, bu dünya için saltanat mý istemeliyiz.

Her güçlüðü ve özellikle de vurdumduymazlýðý yenerek, oralara yardým götürenlere engeller çýkarýldýðý zaman kafamýzý kuma mý gömmeliyiz.

Bu sorularýn kafamýza takýlmasý normal mi?

Bunlar normal mi Hocalarýmýz. Biz normal þeyler mi yapýyoruz?

Bunlarýn sonu hayýr mý?

Bunlar hakkýnda söyleyecek bir þeyleriniz var mý?