Güzü geldi ömrün, yaprak döküyor 
Şafak görmedi ömür, gurup çöküyor 
Ben bir uçtan diktim, felek söküyor 
Fincanım boşaldı, dibinde telve yok. 

Hayat kervanım kalkıp da, düşeli yola 
Her bir katarım gitti, ayrı bir kola 
Ben sağa asıldım, izim düştü hep sola 
Obruklar mekân oldu, hiç zirve yok 

Gül bahçesi sarardı, erkenden soldu 
Bülbül olup şakıdım, gürültü oldu 
Nazdan usandı gönül, gam ile doldu 
Nazların bini bir para, hiç işve yok 

Asra vursan yarım asır, dile kolay 
Gençlik bir kargaşa, sonrası olay 
Felek üstüne çekti, bir güzel kalay 
Bağ bozumu geldi çattı, meyve yok. 

Koşmak bir amaçtı, hep emekleme, 
İleri gitmek yok, her adımda tekleme 
Yaşam kırk düğüm oldu, hep ekleme 
Umut yok artık gönlüm, nüve yok…