Yaðmur ve ÞÜKÜR

Rabbimize verdiði Rahmet nedeni ile ÞÜKÜRLER OLSUN…

14 Aralýk 2020 15:18

Yaðmur ve ÞÜKÜR

Bir damla…

Sonra bir damla daha… Birkaç saniye sonra binlerce ve birkaç saniye sonra da sayýsýz damlalar.

Adý yaðmur. Bizim insanýmýzýn dilinde rahmet.

Dilinde rahmet ama umudunda bereket.

Bir ekinin ekildikten sonra sofraya gelinceye kadarki aþamalarýný pek çok kiþi bilmeyebilir. Bilenler de çoðu zaman fark etmez.

Bir buðday tanesi için önce toprak gerekli þekilde hazýrlanmalý ve yumuþak bir döþek içinde tohum güzel bir yorganla örtülmelidir. Onu harekete, üretime geçirecek ilk ve en önemli madde olan suya o andan itibaren ihtiyaç duyar.

Sadece o an mý? Baþak olup tanelerini dolduruncaya kadar her aþamada suya ihtiyacý vardýr. Su ona lazým olan gýdayý toprakta eritip onun beslenmesini saðlar.

Sonra iþ çiftçiye, iþçiye, sanatkâra ve esnafa havale edilir. Pek çok iþlemden sonra da soframýzda yer alýr.

Olmazsa?

Olmazsa aç kalýrýz.

Yani o rahmet bereketimizdir.

Bu yýl rahmetimiz gecikti. Tehlike baþ gösterdi. Tohumlar çimlenemedi. Çimlenenler kök salamadý. Kâinat nizamýný kuran Rabbimize hamd olsun ki gecikse de geldi.

Büyüklerimiz bizlere duayý telkin ederken “Yer Gök Dua Ýle” derlerdi.

Geçtiðimiz hafta Cuma Namazýnda milyonlarca el açýldý ve Kainatýn Yaratýcýsýndan rahmet diledi. Dua etti.

Kimin duasýnýn kabul olacaðý konusunda bir kýstas yok. O Rabbimizin takdiridir ki dualarýmýz kabul oldu ve bu satýrlarý yazarken pencereden o güzelliði seyredebiliyoruz.

Yaðmur duasý haberleri yapýldýktan sonra toplumun baþýna bela olmaya baþlayan sosyal medyada çirkin, iðrenç, tahrik edici ve aþaðýlayýcý bir takým paylaþýmlar da yapýlmadý deðil.

Aðaç ekmedikten sonra, tabiat dengesine dikkat etmedikten sonra dua etmenin ilkellik, cehalet bayaðýlýk olduðunu ileri sürenler oldu. Elbette üzdü bu davranýþlar.

“Kýyametin kopacaðýný da bilseniz elinizdeki aðacý dikin” “Ahseni Takvim” “Kâinatýn tüm canlýlarýna saygý ve sevgi” kavramlarýnýn dinimizin temelleri olduðunu bilmeyen zavallýlar elbette böyle zýrvalayacaklardýr.

Kaza ve kaderi bilmeyenler elbet saçmalayacaklardýr.

Bir gerçek var ki gerçekten iðrenç. Hiç kimse bir ateistin, bir inançsýzýn hali ile alay etmez. Onu aþaðýlamaz. Ona hakaret etmez. Onu kýnamaz. Yaptýðý en keskin davranýþ, ona akýl fikir feraset ve hidayet dilemektir.

Ama ateizmin temel kuralý mýdýr bilinmez, her an her saniye dine diyanete inananlara küfür, hakaret ve aþaðýlama onlarýn bir davranýþ tarzý oluvermiþtir.

Þimdi de sorsanýz ne oldu diye? “Yaðacaðý varmýþ yaðdý” deyiverirler.

Aðýzlarýna terlikle vurmayý aklýmýzdan geçirsek de yine de kendimize telkinde bulunur “Yaratýlmýþý sev, Yaratandan ötürü” deriz.

Elbette kendisine inanmayanlarý, inananlarý da kýnayanlarý, alay edenleri, aþaðýlayanlarý doyuran Rabbimiz bu konuda bize bir örnek sunuyor.

Duasý kabul olanlardan Allah Razý Olsun. Duasýnýn kabul olmasý ümidi ve inancý ile caný gönülden dua edenlerden Allah Razý Olsun.

Þimdi ÞÜKÜR zamanýdýr.

Kendisine inanmayýp, inananlarý aþaðýlayan, onlarla dalga geçen, hakaret edenleri bile doyuran Rabbimize verdiði Rahmet nedeni ile ÞÜKÜRLER OLSUN…

Hasan ÖZÜNAL