Karaman Onunla yaşar, 
O Karaman kokardı, 
Saçlarında elma çiçekleri, 
Gözlerinde Yunus Sevgisi vardı, 
Bir yanı engin Karaman ovası kadar geniş 
Bir yanı Toros Dağları kadar sertti. 
Kimi zaman Karaman koyunu kadar uysal olur 
Kimi zaman Gürlük Suyu kadar sert çağlardı. 
Karamanın güneşi kadar sıcacık güler 
Yağmuru kadar nadir ağlardı. 
Yürüyüşü Karaman ekinleri kadar salınımlı 
Şefkati Mevlana hoşgörüsü kadar geniş 
Endamı Karaman çınarları kadar alımlıydı. 
Karadağ kadar erişilmez, 
Sertavul kadar geçilmez, 
Karaman gülleri arasından seçilmezdi. 
Karaman bulguru lezzetinde 
Karaman helvası tadındaydı. 
O varsa Karaman var 
O yarsa Karaman Yar’dı 
Karaman Onunla yaşardı. 
Karaman O’nu kaybettin… 
Bul O’nu bana KARAMAN…