Her el atışımda yerinde yoksan 
Her sığınma talebimde olmaz diyorsan 
Ya da kuşkanadında bir hiç olup uçuyorsan 
Sen varsın diye umduğum her an 
Bir bilinmez ufukta kayboluyorsan 
Dayanamam... 

Her anı cennete çeviren bir halin varken 
Dilden sevgi pınarları çağlayıp akarken 
Gözlerde aşk kıvılcımları çakarken 
Buz dağlarını üstüme yorgan etmeni 
Anlayamam... 

Sen çölde ürkek bir ceylan gibi kaçarken 
Yolları beş kapatıp bir tek açarken 
Varım dediğin bu dünyada 
Sensiz yaşarken 
Sırtımda bu yükle bu şartlarda 
Ben kalamam... 

Bunca sevmişken seni 
Diyemem ki yalancısın... 
Bunca geçmiş hatıranın arasına 
Bir paspas gibi kaldırıp da atamam 
Bunca çektiğim ızdırabı anlarsın diye beklerken 
Katlanamam yeni ızdıraplara 
Dayanamam 
İkiye bölmüşken dünyalarımızı 
Üçe bölünmesine de 
Kayıtsız kalamam... 

Yer aldığımı sandığım o yarım dünyada bile 
Kalmışken bir başıma 
Yitirmişken tüm değerlerimi 
Yanmazken bir mum ışığı karanlıklarıma 
Bu yanmalarını ciğerimin başköşesinin 
Anlayamam... 

Sahte kırgınlıklarını anlarım anlamasına 
Kırılmak şöyle dursun 
Un ufak olmuş gönlümü bilmezken 
Masalımızı kesen her hançeri sen saplarken, 
Bir de suçlu ilan edilip kalbimin dağlanmasına 
Bin hatıranın hürmetine isyan etmesem de 
Sessiz kalamam… 

Bunca sevmişken seni 
Diyemem ki yalancısın... 
Bunca geçmiş hatıranın arasına 
Bir paspas gibi kaldırıp da atamam 
Bunca çektiğim ızdırabı anlarsın diye beklerken 
Katlanamam yeni ızdıraplara dayanamam 
İkiye bölmüşken dünyalarımızı 
Üçe bölünmesine de 
Kayıtsız kalamam...