Ciyak ciyak bir sesle feryat figan: “Abi bu adamların yaptıkları yetti artık. Bu bir cinayet, bu bir katliam. Bunları beklemiyorduk. Bunların kılavuzları karga olunca kendilerini de perişan ediyorlar.”

 Alakası ne işin? El cümle anında o da çıkıyor: “Sizin gibi ağabeylerimiz bu işe el atmalı, bunlara basın yolu ile hadleri bildirilmeli”

                Birkaç cümle ile Karaman Basının dışarıdan görünüşü ve algılanışı bu…

                A be aslan parçası. A be inancı ile yaşantısı örtüşmeyen gariban. Daha dün on bin basamaklı dünya merdiveninden maddi olan on basamağın birisini çıkıverince başın fırıl fırıl döndü ve sarhoşluktan bir hal olmadın mı? Etrafını görecek halin kalmadığı gibi, etrafına verdiğin zararlardan dolayı yanına yaklaşılmasına bile fırsat vermedin. Daha dün arkanı toplayıp seni bir şekle koymaya çabalayıp “acaba, ifadelerine sadık kalır da vatana, millete, Karaman’a, devlete ve gelecek nesillere faydalı bir hizmet yapar mı beklentisi ile serum takviyesi yapmıştık. İyi ki bir basamakçık atladın. Birkaç olsa Allah Esirgesin küllen mahvolacakmışsın be zavallım.

                Ömründe bir kalemi eline alıp tek bir satır yazmadan, basının “B” sini gazeteciliğin “G” sini bilmeden Karamanı yönetmek için, ortak bir hesaptan, öksüz, yetim ve fukaranın hakkı dururken topladığı parsalarla, sizleri besleyen, beslerken de “bir lokmaya bu kadar adamı satın aldım” diye kıs kıs gülenlerden yanlış öğrenmişsiniz gazeteciliği.

                Zafer sarhoşluğu ile kırdığın küplerin altında kalanlardan haberdar bile olamadan, şimdi kuyruğun acıyınca medet ummak gafletin bile seni ele veriyor.

                O şikâyet ettiğin, gaflet delalet ve de dostlarına ihanet içinde olan rakiplerin de senden beter durumdalar. Daha 3-5 gün önce sosyal medya, Mayami Sahillerindeki Conileri kıskandıracak fotolarınızla yıkılıyordu.

Yemezsin diye bilirdik. Öyle de biliriz. Kefiliz. Yedirmez, Hz Ömer’i örnek alırsın bilirdik. Yanılmışız. Koltuk sevdasına gözlerin kör kulakların sağır aklın ağır kaldı. Yiyenin ağzını sildin. Elimde taze salatalık var, bir tutam tuz ver diyene devletin tuzluğunu kapıp koştun. Şimdi onlar cop çıkıp da kafanda paralandı ise İlahi Adalettir.

Biz onları da yemez, yedirmez bilirdik. Bir noktada haklısın. Gidip dağ bayır kılavuz aradılar. Tilkilerden korkup, aslanlardan ürküp, kurtlardan ürperip kargalardan kılavuz tuttular. İnsanları unuttular. O kılavuzlar da “Vatan Millet Sakarya, el yiyeceğine ben yiyim benim de midem var ya” deyip, onları bir güzel kullandılar dedikodularına sebep oldularsa o da onların küçüklüğü olsun.

Bu onların ilk ufalmaları değil ki. Rabbim onlara her türlü doğal ortamı verdi, Millet onların ayaklarının altına yatıp kaldırdı. Buna rağmen bir arpa boyu ancak büyüdüler. Hep bu kargalardan…

                Biriniz etti biriniz buldu. Eden de bulur. Onarlın da bulacağı gün olacaktır. Allah akıl fikir versin de sizleri de onları da esirgesin.

                Tarihin, hizmet edeceklere en büyük şansı tanıdığı günlerdeyiz. Bu şans payından, en büyüğünü alması gereken Karaman’da, ne olur büyük adamlar çıksın da göreve talip olsun. Ne olur görev verecekler, halı altlarını değil, yüksek rafların üst basamaklarını arasınlar. Yoksa bu günler bomboş geçiyor.

                Bir toparlanma çabası içinde olan Karaman Basını da dileriz hak ettiği yere gelir, kişilikli, seviyeli, başarılı, güvenilen, desteklenen, saygın konumuna kavuşur.