Manevi duyguların ağır bastığı günlerdeyiz.

Evrensel kuralların örnek gösterdiği yüce insanlar olmak yolunda az veya çok çaba göstermek gerek. Bu günlerde de bu çabaların daha fazla gösterildiği günleri yaşıyoruz.

Nedir, iyi insan kavramı?

Nasıl olmalıdır, iyi insan?

Hangi insan iyidir?

Bu soruları cevaplamak için de yeni sorular sormalıyız aslında kendimize.

Diyelim bir iş yapıyoruz. Bu işi neden yapıyoruz? Nasıl yapıyoruz.

Bir görevdeyiz. Görevimizi layığı ile yapabiliyor muyuz?

Bir hizmetin başında iseniz, maiyetinizde elemanlar varsa bu hizmeti onlarla yapmalısınız.

Öncelikle yapacağımız işi biliyor muyuz yani bir anlamada liyakatimiz var mı? Diyelim işi biliyoruz. Peki, nasıl yapacağımızı biliyor muyuz? Kiminle yapacağımızı, kimle hangi işi yapacağımızı biliyor muyuz?

Ama eğer maiyetinizi hiçe sayar, onların eksik yanlarını abartarak hakir görürseniz yolunuz hiçbir menzile varmaz.

İşi biliyorsunuz ama nasıl yapacağınızı bilmiyorsanız, maiyetinizi de hakir görüyor ve yok sayıyorsanız ulvi duygulardan bahsetmek biraz komik kaçar.

Üstelik adım başı bol keseden vaatler de veriyorsanız, toplumun hafızasını zayıf sayma gibi bir yanılgı içinde iseniz yanılırsınız. Başka ve önemli bir yanılgı da geçmişte jandarmanın imparator olduğu dönemlerden kalan aristokrat hayranlığınız nedeni ile mevkiinizi ve kariyerinizi ortaya koyup toplumun size nerdeyse tapınmasını talep etmeniz olur. Eleştiri kapınız ardına kadar açık ama giren her fikre kırk, o fikri söyleyene de bin kırk kırbaç vurduruyorsanız insanlık değerlerinden bahsetmeniz ne kadar uyun olur ki.

Dostum dediklerinize yüze piyaz arkadan da zayıf hafıza özellikleri gösterip de yolunuza çalı koyabileceklerin ne kadar şereften yoksun ve kabiliyetten bihaber olduğunu bile bile nokta kadar menfaatiniz için onlara kırık çizgi gibi eğiliyor ve ayaklar altında paspas oluyorsanız uhrevi konulardan, maneviyattan, haktan hakikatten ve tasavvuftan bahsedemezsiniz. Bu felsefelerin rollerini kesip de göz boyamaya da kalkmayın. Devir değişti. Kimse Agopun kazı gibi her bulduğu hapı yutmuyor. Yutturamıyorsunuz.

Onun için kaplumbağa gibi olup da kırık yıldır sana mekân olan güzel evini içinden çıktıktan sonra beğenemezlik etmek haramzadeliktir.

Bu güzel günlerde aksi davranışlar geçerli olmalıdır. Verilen sözler tutulmalı veya azami çaba gösterilmelidir. Kul hakka kul olandır. Hakka kul olandan kendisi için kulluk beklemek yerine onlara hizmet için hizmet eri olmak gerekir.

Dostluk, arkadaşlık, akrabalık, hısımlık, yarenlik ve yoldaşlık bulunmaz değerlerdir. Bu sıfatları taşıyan ya da bu sıfatlar atfedilenlerin sırtına binip kullanmayı hesap etmek yerine, omuz omuza, el ele ve kol kola olmayı denemek yollarda daha rahat yol alınmasını sağlar.

İyi insan en zengin değildir. Karun iyi insan mı idi?

İyi insan en güçlü insan değildir. Nemrut iyi insan mı idi?

Ama tarihimiz iyi insan olduğuna şahitlik ettiği binlerce iyi insanı yazar. O insanlar ki halktır. Halkın içinden çıkmamış, onlarla bir yürümüş, maiyetini çevresini baş üstünde tutarak onların baş tacı olmuş, görevini yaparken rol yapmak yerine rol üstlenmeyi becermiş iyi insanlarla doludur tarih.

Karaman tarihi de öyle…

Bu mübarek günlerde çok uhrevi görüntüler sergileyen, tasavvuf ehline ait halleri sergileyenlerin, son derece iyi niyetli olan ve öyle görülenlerin de iyi insan olmak konusunda çaba gösterdiğini biliyoruz.

Allah yardımcıları olsun. Akılları başlarında fikirleri rabbin yolunda olsun.

Her gün eleman sayısı artan koronun “yanlış gidiyorsun, yanlış yapıyorsun, vaatlerini tutmuyorsun, helalden uzaklaşıyorsun harama yaklaşıyorsun ve hatta işliyorsun, kibirlenme hazret senden büyük Allah var” nidalarını duymalarını diliyoruz.

Kendilerine ümit bağlamış, güvenmiş kader birliği etmiş insanların yüzünü kara gönüllerini viran etmemelerini için akıllarını kafalarına devşirmelerini diliyoruz.

Karaman için güzellikler ve hayırlı Ramazanlar diliyoruz…

 

Kaynak : www.hasanozunal.com.tr